12 Ocak 2013 Cumartesi

HAKKIMIZ YOK!

HAKKIMIZ YOK!

Bu ülke vatandaşı olarak Van’a yardım yapmamaya, acılarını paylaşmamaya hakkımız yok.

Çanakkale’de çarpışan, İnönü’de düşman avlayan, Sakarya’da muharebede Sarıkamış’da düşmana bir kurşun sıkamadan donarak şehit olan, Antep’i Gazi, Maraş’ı Kahraman, Urfa’yı Şanlı yapan, İstanbul’dan Anadolu’ya silah kaçırıp direnişi güçlendiren,  Ankara’da meclisi kuran, cephede çarpışan çocukları, eşleri, babaları için mermi taşıyan, çocuğunun üzerindeki giysiyi mermilerin üzerine seren analar, okullarını bırakıp cepheye gelen evlatlar, yeni doğmuş çocuğunu ülkesi için terk edip cepheye koşanlar, çarpışma sırasında ülkesini işgale gelmiş yaralı düşman askerine bile merhamet gösteren atalarımız varken,  ülkemizin kurtuluşunda ve kuruluşunda en ufak emeği olan Van, Diyarbakır, Bitlis, Artvin, Trabzon, Edirne, İzmir, Denizli, İstanbul, Antalya, Antep, Maraş, Urfa, Bursa, Sinop, Adana, Isparta, Afyon’lu şehitlerimiz, gazilerimiz bu vatanı bizler için kazanmışken bizim ayrım yapmaya hakkımız yok.

 Aramıza nifak sokanların oyununa gelip, Pkk’nın kuruluşundan bu yana 120 şehit veren Van’a sırt çevirmeye, görmezden gelmeye hakkımız yok.

Van’da deprem yaşanmışken %97 Bdp’ye oy vermişler diye, bu ülkenin kuruluşunda payı olan Van’lı şehitlerin, direnişçilerin çocukları, torunları varken, bölgede görev yapan onca Polis, Asker, Doktor, Öğretmen varken, her şeyden önemlisi bu ülkenin vatandaşı olan bir milyon insan yaşarken;  -Oh olsun, -İlahi adalet, -Hak ettiler, -Beter olsunlar demeye hakkınız yok.

Neye mi hakkımız var; insan olmaya ve kardeşliğimizi yüceltmeye…

Ayrım yapmaya hakkımız yok, geçmiş hataları insanların yüzlerine vurmaya hakkımız yok, birkaç beyinsiz için yorganı yakmaya hakkımız yok. Bu ülke bize hediye edilmediği için, mücadele ile, kan ile, çarpışma ile, fedakarlık ile bırakıldığı için öteki demeye hakkımız yok.

Çanakkale’de önce atına yedirip ardından atının dışkısından ayıkladığını yiyip ülkemizi kurtaran şehit veya gazilerimiz varken torunlarını yok saymaya hakkımız yok. Birbirimize sırt çevirmeye, kin tutmaya hakkımız yok.

Hakkınız yok depremden saatler sonra çıkarılan ve annesinin tükürüğü ile hayata tutunan 14 günlük Azra’ya sırt çevirmeye. Hakkınız yok kardeşliğimizi bitirmeye…

Sırf Kürt oldukları için Van’a sırt çeviren vicdansızlar utansın.  Bölgede görev yapan, ülkemiz geleceği için aydınlık nesil yetiştirme arzusu içinde olan 30 öğretmenimiz vefat etti. Bunca zaman sonra enkaz altından eşinin ve çocuğunun çıkarılmasını bekleyen polisimiz, enkaz altından ailesi çıkarılan subayımız, geleceğimiz olan öğrencilerimiz var. Siz hala daha sırf Kürt oldukları için, Pkk yüzünden bu insanlara sırt çeviriyorsanız enkaz altında olan, vefat etmiş olan Türk’lere bakın. Van Erciş’de ki Kırgız göçmenlerinin yaşadığı Ulupamir köyüne bakın.  Eğer anladığınız dil bu ise…

 Bu depremin kardeşliğimizi yıkmasına değil, kardeşliğimize kardeşlik katmamıza izin vermesi için çabalayalım.

Vicdansızların suratına bir tokat gibi insanlığı çarpalım.

Hakkımız yok öteki demeye, ayrı görmeye…

Can Poyraz / merhabaaydinlik.info / 26 Ekim 2011
Can Poyraz / kemalistgenclik.com / 26 Ekim 2011



 1999 depreminden bir insanlık dersi.













Eğer buysa anladığınız; 1999 depreminde Diyarbakır Belediyesi öteki dememişti.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder